BESTE LEDEN LOG IN A.U.B.

    Rasbeschrijving van de Noorse lundehond

    Deel
    avatar
    L.G.R
    Moderator
    Moderator

    Aantal berichten : 187
    Punten : 562
    Registratiedatum : 15-04-11
    Leeftijd : 36
    Woonplaats : Amsterdam

    Rasbeschrijving van de Noorse lundehond

    Bericht  L.G.R op ma 18 apr 2011, 05:47

    Rasgroep van de Noorse lundehond
    De Noorse lundehond behoort tot de Rasgroep "Keesachtigen en Poolhonden"


    Geschiedenis van de Noorse lundehond

    Veelal wordt aangenomen dat de lundehund een afstammeling is van een oeroud ras. Voornamelijk omdat er zoveel anatomische bijzonderheden tesamen aanwezig zijn. PapagaaiduikerAl in 1591 doet Erik Hansen Schønnebøl melding van de papegaaiduikersnesten in de diepe holen en spelonken in de rotsen waarvoor een lenige hond nodig is die in nauwe passages kan manoeuvreren om de vogels naar buiten te halen.

    Francesco NegriVoor zover kan worden nagegaan wordt er voor het eerst schriftelijk melding gemaakt van een bijzonder lenige hond die gebruikt wordt voor de jacht op papegaaiduikers (fratercula arctica) door de Italiaan Francesco Negri, een priester uit Ravenna, die in 1664-65 door Finland reisde. Zijn avontuur paste in het tijdbeeld dat zich karakteriseerde door de zucht naar kennis die Galileo Galilei als een sterke wind door het Italiaanse culturele leven had geblazen. Hij deed verslag in 8 brieven die na zijn dood gepubliceerd werden. Hij schreef bijvoorbeeld brieven naar Johannes Scheffer, een professor in Uppsala en gaf zijn infornatie over Lapland door aan de groothertog van Tuscany, Cosimo III en zijn secretaris and bibliothecaris, Antonio Magliabechi. Francesco correspondeerde ook met Graaf Lorenzo Magalotti, die zelf in Stockholm was geweest, en hij presenteerde enkele van de "wonderen" uit Lapland aan de Florentijnse academici uit die tijd.
    Carta Marina, Anno 1539
    Petter Dass

    Ook de dichter-prediker Petter Dass (1647-1707), dominee in Alstadhaug, Nordland, en Noorwegen's grootste 17de eeuwse schrijver, beschrijft de lundehund van het eiland Lovunden in zijn boek Nordlands Trompet. Dit meest bekende werk werd voor het eerst uitgegeven in 1739 en is een eerbetoon aan het noordelijk deel van Noorwegen. Alles wat hij beschrijft wordt door hem gezien als God's schepping.

    Er zijn veel overeenkomsten tussen de beide onafhankelijk geschreven stukken van Francesco Negri en Petter Dass.

    Sinds het eind van de 16e eeuw is het gebruik van de lundehund voor de jacht op papegaaiduikers dus bekend. In 1779 wordt dit door Nicolai Jonge uit Denemarken nogmaals beschreven en ook in 1807 door de Duitse geoloog Christian Leopold von Buch. Deze reisde veel door Europa en deed als een van de eerste geologen veel veldwerk. Ook bestudeerde hij fossielen en bracht in 1826 de eerste complete geologische kaart van Duitsland uit.

    De vangst van papagaaiduikers met honden is ook bekend in IJsland. In de eerste helft van de 19e eeuw schrijft de Zweedse natuurwetenschapper en ornitholoog, Sven Nilsson, in de Skandinavisk Fauna: “Dit hondenras dat de naam IJslandse Schapenhond draagt, kwam met Noorse kolonisten van Noorwegen naar IJsland. Hetzelfde ras wordt gevonden op de eilanden ten noorden van Trondheim (N) vooral in de gebieden waar de papegaaiduiker broedt. Deze hond is ongeveer van dezelfde grootte als een vos, rood-bruin met zwart van kleur, is gewend om papegaaiduikers en andere zeevogels te jagen die hun eieren in holen en spelonken in de rotsen leggen.”

    PapagaaiduikerRond 1850 verloor de lundehund langzaam zijn functie omdat men overging op de vangst met netten. Dat deed men omdat de papegaaiduiker afnam in getale en zo nam dus ook de lundehundpopulatie langzaam af. Begin 20e eeuw werd de lundehund "ontdekt" door hondenliefhebber Sigurd Skaun.

    In diverse geschriften uit de 16e eeuw werd de lundehund genoemd in combinatie met het eiland Værøy, een van de Lofoten eilanden. Skaun dacht dat deze hond dus nog wel zou bestaan en ging op zoek. Hij schreef diverse mensen op de Lofoten eilanden aan en ontving bericht dat ze er wel van gehoord hadden maar dat ze allemaal verdwenen waren. Skaun ontdekte dat de lundehund nog voorkwam op Værøy waar hij de bijnaam Måstad hond had. Måstad is een stadje op Værøy dat zijn naam te danken heeft aan de Viking koning Mås die in zijn grote huishouding ook lundehunds hield die naast het vangen van vogels ook als schapendrijver dienst deden. Omdat Måstad redelijk geïsoleerd ligt, kon de lundehund voortbestaan zonder ongewenste kruisingen met andere rassen. Daarom wordt algemeen erkend dat de lundehund het oudste ras in Noorwegen is.

    Skaun schreef in 1925 een artikel in een Noors blad voor jagers en vissers met als titel “Een Noors hondenras voor de vogeljacht op weg naar vergetelheid”. Aanvankelijk dacht de Noorse kennelclub dat het om de Noorse Buhund ging. Eleanor ChristieEleanor Christie uit Noorwegen las Skaun’s artikel in 1937 en ging op zoek. (Foto: Putte Ødegård). Zij ontdekte dat de lundehund overbodig was geworden, daardoor verwilderde, en om aan voedsel te komen regelmatig schapen aanviel. Toen de lokale gemeenschap ook nog eens een bonus van 8 kronen op iedere gevangen hond zette ging het snel achteruit met de populatie.

    Eleanor leerde Monrad Mikalsen kennen, een boer op het eiland die nog met zijn lundehunds op jacht ging. In 1939 kocht Eleanor Christie 3 teefjes en 1 reu. Hier kwamen 4 pups uit voort. Op dat moment werd de populatie geschat op niet meer dan 50, verdeeld over enkele boerderijen. In 1943 toen de Noorse kennelclub het ras erkende had zij al 60 nakomelingen. Door de ziekte canine distemper, de tweede wereldoorlog en het probleem om aan vaccin te komen, stierf Eleanor’s populatie uit. In 1950 kon ze aan twee nieuwe pups komen die zich echter niet voortplantten. In 1960 vond ze weer 3 pups en door haar vasthoudendheid kreeg de lundehund eindelijk meer aandacht.

    Dankzij Eleanor Christie's inspanningen en mede dankzij de geisoleerde ligging van Værøy en de Lofoten, heeft de lundehund het tot in de 21e eeuw overleefd. In 1962 werd de Noorse Lundehund Club opgericht. Op dit moment bedraagt de wereldpopulatie naar schatting tussen de 1000 en 2000 stuks. In 2000 waren er slechts 6 lundehunds in Nederland. In 2010 waren het er bijna 70.


    Karakter van de Noorse lundehond

    Noorse lundehunds zijn zachtaardig en mensvriendelijk. Ze zijn in het geheel niet aggressief en kunnen urenlang bij je liggen. Het liefst zoeken ze een warm plekje bij de haard of de verwarming of ze lopen je constant achterna om maar in je nabijheid te blijven. Kijk niet verbaasd op wanneer je terug komt in de kamer en je plaats is bezet. En kijk ook altijd even omlaag als je je omdraait, wie weet sta op op het punt om te struikelen. Soms zijn het net katten want als je ze in hun nek aait lijkt het alsof ze snorren. Ze houden van spelen en houden dat uren vol. Doordat ze erg nieuwsgierig zijn, gaan ze graag op onderzoek uit en dan zijn ze ook echt niet meer te stoppen.

    Lundehunds zijn intelligent en kunnen goed getraind worden op behendigheid (agility). Door de brede poten en extra tenen kunnen ze tegen steile hellingen opklimmen. De losse bouw in de nek en schoften geven hun een bijzondere beweeglijkheid. Ondanks hun intelligentie kost het redelijk veel tijd om hen te conditioneren. Misschien is het wel juist die intelligentie die hen doet inzien dat ze geconditioneerd worden. En aangezien ze zich graag zelfstandig gedragen is een uitgebreide gehoorzaamheidstraining geen luxe.

    Een intensieve zindelijkheidstraining wordt ook sterk aangeraden. Veel eigenaren lukt het nooit echt helemaal om hun lundehund zindelijk te krijgen. De kunst is om 2 zetten vooruit te denken voor een puppy die moet plassen. Laat een puppy niet zonder er op te letten door het huis rennen. Dat wordt een ramp. Als je er geen tijd voor hebt, laat hem dan in een kennel cab of laat hem gewoon buiten. De lundehund is een wat primitieve hond en heeft daarom een sterk nestinstinct. Zodra hij uit de kennel cab komt of zodra hij klaar is met eten, of wakker wordt in de morgen, laat hem dan direct uit of laat hem plassen waar dat mag. Hou in het achterhoofd dat een puppy veel sneller leert wanneer hij niet de kans krijgt om verkeerde dingen te doen.

    De lundehund is een echte kindervriend. Ze vinden het in het algemeen niet erg wanneer er aan hun staart of oren gezeten wordt. Oudere dieren willen door een grauw nog wel eens aangeven dat ze prijs stellen op rust en privacy maar zolang ze op een positieve manier in contact komen met mensen of andere honden zal de lundehund uitgroeien tot een geweldige familiehond.

    De lundehund heeft een uitstekend gehoor. Daardoor zal hij snel aanslaan als hij iets vreemds hoort. Omdat zijn stemgeluid net iets hoger is van toon dan bij een gemiddelde hond, kan het keffen voor sommige mensen vervelend klinken. Ook kan de lundehund na verloop van tijd angst gaan vertonen voor harde geluiden. Denk aan straaljagers, bromfietsen, een jachtgeweer, oudejaar of onweer. Indien de lundehund hier lang aan blootgesteld wordt, kan er veel stress ontstaan. Dit dient vermeden te worden.

    Lundehunds zijn vriendelijk naar andere honden toe. Afgezien van territoriaal gedrag wanneer ze vreemde honden ontmoeten, zijn ze tolerant. Ze houden er vooral van om soortgenoten te ontmoeten en kunnen uren met elkaar bezig zijn. De lundehund is ook een ideaal huisdier in combinatie met andere huisdieren, mits ze samen opgroeien. Natuurlijk, de lundehund is een jachthond en is gefokt om op papegaaiduikers te jagen, in een vissersmilieu. Dus als je vissen hebt of vogels, zorg er dan voor dat je ze met beleid aan elkaar voorstelt.

    Lundehunds prefereren in het algemeen hun eigen familie boven andere mensen en hebben de tendens ietwat schuchter te zijn maar niet agressief. Daarom is het belangrijk om de lundehund goed te socialiseren. De lundehund heeft strenge en consistente leiding nodig. Zonder dat zal hij ernaar neigen om koppig te worden, veeleisend en ongehoorzaam. En je stem verheffen zal dan uiteindelijk de hond alleen maar bang maken in plaats van hem doen luisteren. Als de lundehund slecht gesocialiseerd wordt en er niet voldaan wordt aan zijn natuurlijke instinctieve behoeften loopt hij de kans wantrouwig te zijn tegenover nieuwe dingen of veranderingen. Alhoewel de lundehund klein van postuur is, is het eigenlijk een grote hond in een klein lichaam. Ga de hond niet betuttelen maar behandel hem als een grote hond. Consistent gedrag naar de hond toe is een voorwaarde en hoewel ze soms erg koppig kunnen zijn, beweren enthousiaste lundehundbezitters dat het eerder aan de traditionele trainingsmethoden ligt dan aan de lundehund zelf. Als je een lundehundeigenaar kunt vinden die er ervaring mee heeft zal het geen probleem zijn om je eigen hond goed op te voeden


    Rasstandaard van de Noorse lundehond

    De Noorse Lundehund standaard zoals gepubliceerd door het F.C.I., Belgium, onder nummer 265a, 19 Januari 1983.

    Land van herkomst:
    Noorwegen


    Algemeen voorkomen:
    De Noorse Lundehund is een kleine spitshond, relatief licht van gewicht met duidelijk te onderscheiden secundaire geslachtskenmerken. De hond heeft stevige poten met minstens zes tenen aan iedere voet waarvan bij de voorpoten minstens 5 tenen en bij de achterpoten 4 tenen op de grond steunen. De hond is alert, energiek en heeft een levendig temperament.

    Hoofd:
    Duidelijk wigvormig, gematigd breed, droog, met licht gewelfde schedel, opvallende wenkbrauwbogen, duidelijke stop, licht convexe neusrug.

    Nek:
    Gematigd lang, vrij krachtig, droog, met een echte kraag.

    Gebit:
    Bij voorkeur schaargebit. Tanggebit of matig ondervoorbijtend is acceptabel. Afwezigheid van de premolaten in beide kaken is veelvoorkomend.

    Ogen:
    Iets scheef geplaatst, geelbruin, met een brede of smalle donkerbruine rand rond de pupil.

    Oren:
    Middelgroot, driehoekig, breed aan de basis, zeer beweeglijk en rechtopstaand. Speciale eigenschap om door het samenvouwen van de buitenrand rond de ooropening via een rechte hoek achterwaarts of opwaarts het oor te kunnen sluiten.

    Lichaam:
    Rechthoekig, met vlakke rug, licht hellende croupe. De borstkas is lang, gematigd breed, diep en ruim, van voren gezien ovaal. De buiklijn is licht opgetrokken. Normale hoeking van schouder en opperarm, rechte voorbenen. Normale hoeking van de achterbenen, sterk en gespierd. Iets krappe plaatsing van de achterbenen.

    Voeten:
    Kenmerkend voor het ras. Licht buitenwaarts gedraaid. De voorvoeten zijn ovaal, met minimaal zes tenen, waarvan er vijf deel moeten uitmaken van de voet zelf. Elke voet moet acht zoolballen hebben. De voorvoeten tonen breed. De achtervoeten zijn ovaal en naar buiten gedraaid, met minimaal zes tenen aan elke voet, waarvan vier deel moeten uitmaken van de voet zelf. De voeten moeten zeven zoolballen hebben. De middelste, grootste zoolbal is samengegroeid met de tussenliggende.

    Staart:
    Hoog aangezet, gematigd lang, rijkelijk behaard maar zonder vlag. Wordt gekruld of licht opgerold boven de rug of hangend gedragen. Het uiteinde dient niet te ver langszij te hangen. Wanneer bijvoorbeeld geuren of geluid de aandacht trekt, hangt de staart licht achterwaarts af.

    Gangwerk:
    licht en soepel. Voorpoten bewegen met een karakteristieke buitenwaartse draai. Achterpoten bewegen rechtlijnig.

    Vacht:
    Dichte, ruwe dekharen, zachte ondervacht. Kort op het hoofd en de voorkant van de poten. Dicht rond de nek , de dijen en de staart.

    Kleur:
    Roodbruin tot bruingeel met min of meer zwarte haarpunten, of zwart of grijs, altijd met witte aftekening of wit met donkere aftekening. Oudere honden hebben gewoonlijk meer zwart in de dekharen dan de jongere honden.

    Schofthoogte:
    Reu 35-38 cm, teef 32-35 cm.

    Gewicht:
    Reu ca. 7 kilo, teef ca. 6 kilo.

    N.B.:
    De reu draagt twee normaal afgedaalde testikels in het scrotum.


    Gezondheid van de Noorse lundehond

    De Noorse Lundehund kan IL (intestinale lymphangiectasie) hebben.

    De kans dat deze aandoeningen bij een hond uit geteste ouders voorkomt is veel kleiner dan uit niet geteste ouders.
    Vraag dus aan de fokker naar de testresultaten van de ouders, een goede fokker laat deze graag zien en heeft kopieen van de resultaten van de vader of kan deze via een site laten zien.


    Verzorging van de Noorse lundehond

    De vacht heeft weinig verzorging nodig. Je hoeft hem alleen te borstelen als de hond in de rui is. Je hoeft ze bijna nooit in bad te doen. Hun vacht schijnt vuilafstotend te zijn. Een tot twee keer per jaar is voldoende. Alleen als je hem op een show wilt voorbrengen moet je de witte delen afdoen.

    Let op met het voer voor Lundies, ze reageren het best op voer zonder granen en kunstmatige geur-, kleur- en smaakstoffen.


    Opvoeding van de Noorse lundehond

    Lundehunds zijn intelligent en kunnen goed getraind worden op behendigheid (agility). Door de brede poten en extra tenen kunnen ze tegen steile hellingen opklimmen. De losse bouw in de nek en schoften geven hun een bijzondere beweeglijkheid. Ondanks hun intelligentie kost het redelijk veel tijd om hen te conditioneren. Misschien is het wel juist die intelligentie die hen doet inzien dat ze geconditioneerd worden. En aangezien ze zich graag zelfstandig gedragen is een uitgebreide gehoorzaamheidstraining geen luxe.

    Een intensieve zindelijkheidstraining wordt ook sterk aangeraden. Veel eigenaren lukt het nooit echt helemaal om hun lundehund zindelijk te krijgen. De kunst is om 2 zetten vooruit te denken voor een puppy die moet plassen. Laat een puppy niet zonder er op te letten door het huis rennen. Dat wordt een ramp. Als je er geen tijd voor hebt, laat hem dan in een kennel cab of laat hem gewoon buiten. De lundehund is een wat primitieve hond en heeft daarom een sterk nestinstinct. Zodra hij uit de kennel cab komt of zodra hij klaar is met eten, of wakker wordt in de morgen, laat hem dan direct uit of laat hem plassen waar dat mag. Hou in het achterhoofd dat een puppy veel sneller leert wanneer hij niet de kans krijgt om verkeerde dingen te doen.


    Rasvereniging van de Noorse lundehond

    http://www.scandia-rasvereniging.nl/

    Overige informatie over de Noorse lundehond

    Dit ras lijkt op foto's altijd vrij groot, het zijn echter kleine hondjes! Ze wegen immers maar maximaal 7 kilo!


    Noorse lundehond pup aanschaffen

    Als je overweegt dit ras aan te schaffen, kan je als beste contact opnemen met een fokker. Zij kunnen je precies vertellen wat de voor- en nadelen van het ras zijn, en waar je op moet letten als je een Lundie wil.
    De meeste Lundehund-fokkers in Nederland hebben ook contacten met fokkers uit Noorwegen, Finland, Denemarken, Amerika etc.
    Omdat dit ras zeldzaam is, betekent het niet dat ze duurder zijn dan minder zeldzame rassen.
    Informeer bij de fokker ook naar ziektes.
    Dit ras is gevoelig voor stress, probeer dit daarom zoveel mogelijk te vermijden.





    Behandel je dieren zoals je zelf ook behandeld wilt worden.

      Het is nu za 21 apr 2018, 02:23